FOUCAULT VE AGAMBEN ÜZERİNDEN BİYOPOLİTİKAYA DAİR KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ

Author :  

Year-Number: 2022-LVII
Yayımlanma Tarihi: 2022-04-21 16:38:52.0
Language : Türkçe
Konu : Siyaset Bilimi ve Uluslararası ilişkiler
Number of pages: 1451-1467
Mendeley EndNote Alıntı Yap

Abstract

Bu çalışmada Michel Foucault ve Giorgio Agamben’in biyopolitika terimini farklı konsept ve kavramlarla nasıl ortaya koyduğu gösterilmiştir. Bu anlamda biyopolitika hakkındaki temel meseleler ve bu kavrama dair benzerlerlikler ve farklılıklar bu iki ismin görüşleri doğrultusunda tartışılmıştır. Çalışmada yapılan araştırmaya göre Foucault için biyopolitika yaşatmak ve yaşamı düzenlemek üzerine kurulu modernliğe ait bir yaşam politikası anlamına gelmektir. Bu doğrultuda Foucault, ölümü istisnai olgu olarak yorumlamıştır. Yönetimsellik bağlamında iktidarın değişime uğradığını belirten Foucault, iktidarın amacının yaşatmak olduğu bir duruma doğru evrildiğini ileri sürmüştür. Agamben ise iktidarın temel işlevi yaşatmaksa iktidarın yaşatmak istememesi durumunda ne olacağı sorusuna odaklanmıştır. Buradan da Agamben, iktidarın kurucu ögesinin aslında bu yaşatıp yaşatmamaya karar verme olgusu yani bir nevi ölüm ve öldürme olgusu olduğunu ileri sürmüştür. Bu bağlamda Agamben, kampın istisna halini belirsizleştirip onu aslında her yerde olan gizli bir paradigma haline getiren bir yer olduğunu ortaya koymuştur. Özünde Agamben; iktidarın öldürme gücüne odaklanırken, Foucault iktidarın yaşatma gücüne odaklanmaktadır Nihayetinde biyopolitikaya dair görüşleri ile Foucault ve Agamben bir açıdan birbirlerini tamamlamaktadır.

Keywords

Abstract

In this study, it has been revealed how Michel Foucault and Giorgio Agamben introduced the term biopolitics with different approaches and concepts. In this sense, the main issues about biopolitics and the similarities and differences in this concept are discussed in line with the views of these two names. According to the research conducted in the study, biopolitics for Foucault means a life policy of modernity based on keeping alive and regulating life. In this regard, Foucault interprets death as an exceptional phenomenon. Foucault, who states that power has changed in the context of governmentality, claims that it has evolved into a situation where the purpose of power is to keep alive. Agamben, on the other hand, focuses on the question of what will happen if the government does not want to keep alive if the main function of power is to keep alive. From this point of view, Agamben argues that the founding element of power is this fact of deciding whether to let live one or not, that is, a kind of death and killing. In this context, Agamben states that a camp is a place that obscures the state of exception and turns it into a hidden paradigm that is everywhere. In essence, Agamben focuses on the killing force of power, while Foucault focuses on power having the power of keeping alive. Eventually, Foucault and Agamben, with their views on biopolitics, complement each other in one respect.

Keywords


  • Agamben, G. (2013). Kutsal İnsan. Ayrıntı yayınları, 2. Basım.

  • Aslantürk, H. (2012). Türkiye’de Biyo-iktidar Açısından Sağlık Hizmetleri ve Kadın. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi.

  • Baştürk, E. (2013). Bir kavram iki düşünce: Foucault’dan Agamben’e biyopolitikanın dönüşümü. Alternatif Politika, 5(3).

  • Çelebi, Vedat. (2013). Michel Foucault’da bilgi, iktidar ve özne ilişkisi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(1).

  • Foucault, M. (2015). Biyopolitikanın Doğuşu. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 1.Baskı.

  • Foucault, M. (2016). Cinselliğin Tarihi. Ayrıntı Yayınları, 7. Basım.

  • Foucault, M. (2011). Entellektüelin Siyasi İşlevi: Seçme Yazılar I, Ayrıntı Yayınları, 3. Basım.

  • Gambetti. Z. (2012). Foucault'dan Agamben'e olağanüstü halin sıradanlığına dair bir yanıt denemesi. Cogito, 1(70).

  • Güneş, D. (2015). Ruh Bedenin Hapishanesidir: Michel Foucault. Ekev Akademi Dergisi, 1(64), Güz.

  • Kalan, Ö. (2014). Foucault’un biyopolitika kavramı bağlamında moda ve beden: Vogue dergisi üzerinden bir söylem analizi. Selçuk İletişim, 8 (3).

  • Lemke, T. (2013). Biyopolitika. Çev.: Utku Özmakas, İletişim Yayınları, 1.Baskı.

  • Ojakangas, M. (2005). Impossible Dialogue on Bio-power Agamben and Foucault. Foucault Studies, No: 2.

  • Örmeci, O. (2008). Foucault’u Anlamak. http://ydemokrat.blogspot.com.tr/2008/ 10/foucaultyu-anlamak.html, Erişim tarihi: 09.01.2021

  • Özpolat, G. (2015). Türkiye’de biyopolitikanin ölü doğuşu: Türkçe akademik yazin alaninda biyopolitika kavraminin alimlanma biçimleri. Modus Operandi, 1(2).

  • Ruthers, B. (2006). 20'nci yüzyilin siyasi düşünürü: Carl Schmitt. Kamu Hukuku Arşivi, 9(2).

  • Sustam, E. (2016). Foucault’da İktidarın Jeneolojisi: Biyopolitiğin Doğuşu ve Yönetimsellik. http://www.sosyalbilimler.org/foucaultda-iktidarin-jeneo lojisi-biyopolitigin-dogusu-ve-yonetimsellik/, Erişim tarihi: 09.01.2021

  • Uluğer. Ç. (2014). Yaşam ve ölüm arasinda sallanan iktidar sarkaci: Biyopolitika. Mesele.

  • West, D. (1998). Kıta Avrupası Felsefesine Giriş. Paradigma Yayınları, 1. Baskı.

  • Zysberg, A. (1976). Pierre Deyon, le Temps des Prisons. Essai sur L'histoire de la Delinquance et les Origines du Systeme Penitentiaire. Université de Lille III, Paris, Éditions Universitaires. EXTENDED SUMMARY

                                                                                                                                                                                                        
  • Article Statistics